|
නොබෙල් ත්යාගලාභී -
හැරල්ඩ් පින්ටර්ගේ දේශනය -3
මේ‘ප්රතිපත්තිය’ මධ්යම අමෙරිකාවට පමණක් සීමාවූවකුත් නෙවෙයි. එය ලෝකය
පුරාම කි්රයාත්මක කෙරුණා. එහි අවසානයක් දකින්න තිබුණේ නැහැ. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන්
පසු සෑම දක්ෂිණාංශික හමුදාමය ආඥාදායකත්වයකට පාහේ අමෙරිකාව ආධාර - උපකාර කළා.
ඉන්දුනීසියාව, ගී්රසිය, උරුගුවේ, බ්රසීලය, පැරගුවේ, හයිටි, තුර්කිය, පිලිපීනය,
ග්වාතමාලා, එල්සැල්වදෝරය සහ චිලි ය නිදසුන් සමහරක්.
විස්තර » |
දිනක් ඇමෙරිකානුවෙක්, මොරොක්කානු ජාතිකයෙක් සහ කැනේඩියානු ජාතිකයෙක් එක් ව
තැබෑරුමක් වෙත පියමං කළේ රහමෙර පානය පිණිසයි.
ඇමෙරිකානුවාට, ඇණවුම් කිරීමෙන් ලබාගත් විස්කි වීදුරුව පානය කිරීමට වැඩි වේලාවක්
ගතවුණේ නැහැ. පසුව ඔහු තම සාක්කුවට අත දමා පිස්තෝලයක් අතට ගත්තේ අවට සිටි පිරිසව ද
භීතියට පත්කරවමින්. ඔහු එකවර ම තමා විස්කි පානය කළ වීදුරුව අතට ගෙන ඉහළට වීසි
කරමින් එයට වෙඩි තැබුවා.
කෙටි කතාව වූ කලී මිනිස් චරිතාංගයක්, ඒකීය ධාරණාවක් පාදක කොට ගත් ප්රාබල්යවූ ද
සංක්ෂිප්තවූ ද සාහිත්යාංගයකි. චරිත හා සිද්ධි නිරූපණයෙහිලා නවකතාකරුවකු ලබන නිදහස,
ඉඩ හසර කෙටි කතාකරුවකුට හිමි නොවේ. කෙටිකතාව හා නවකතාව අතර උසස් පහත් බේදයක් මින්
නොහැඟවෙන අතර එක් එක් සාහිත්යාංගවලට ආවේණික ප්රබලතා, දුබලතා, ශක්යතා සේ ම
සීමාවන් ද තිබෙන බව පමණක් මෙහිදී වටහා ගනු වටී. මාධ්යයීය වෙනස්කම් බැහැර කොට සිතූ
කල්හී ඒකාංගික ටෙලි නළුව කෙටිකතා කලාවටත් ප්රාසංගික ටෙලි නළුව නවකතා කලාවටත්
බොහෝදුරට සාම්යය වන්නේ යැයි මට සිතේ. 
