කතුවැකිය | සිළුමිණ

කතුවැකිය

රටට රාජ්‍ය­යක් දීමේ වග­කීම

ප්‍රජා­ත­න්ත්‍ර­වා­දය සහ ශක්ති­මත් රාජ්‍ය යාන්ත්‍ර­ණ­යක් පිළි­බඳ වැඩි­පුර කියුම්-කෙරුම් ඇසෙන මේ තීර­ණා­ත්මක කාල සම­යක කිසි­සේත් නෑසිය යුතුම කතා­වක් පසු­ගිය සතියේ ඇසු­වමු. ඒ, පාර්ලි­මේ­න්තුවේ ප්‍රමා­ණ­වත් මන්ත්‍රීන් සංඛ්‍යා­වක් නොසි­ටීම නිසා පාර්ලි­මේ­න්තුව 17 වැනිදා තෙක් කල් තැබී­මට කථා­නා­ය­ක­ව­ර­යාට සිදු වීමයි. ප්‍රජා­ත­න්ත­වාදි පාලන ක්‍රම­යක මහ­ජ­න­තා­වගේ පර­මා­ධි­ප­ත්‍යය ඉහ­ළින්ම නියෝ­ජ­නය කෙරෙන බල­ක­ණුව ලෙස සැල­කෙන ව්‍යව­ස්ථා­දා­ය­කය නියෝ­ජ­නය වන්නේ පාර්ලි­මේ­න්තුවේ සිටින ජනතා නියෝ­ජි­ත­ය­න්ගෙනි. රටේ නීති සම්පා­ද­නය මතු නොව; ගමේ අඩි පාර, බෝක්කුවේ සිට ජන­තා­වට දැනෙන සංව­ර්ධ­න­යක් කරා යෑමේදී අති­ශය වැද­ගත් කාර්ය­යක් සිදු කරන්නේ මේ මහ­ජන නියෝ­ජි­ත­යෝය. ජන­තා­වගේ ජීවිත දවන ගැටලු ජාතික තලය දක්වා ගෙන යෑම, ඒ ගැට­ලු­ව­ලට පාර්ලි­මේ­න්තුව මඟින් අලු­තින් නීති සම්පා­ද­නය හෝ පව­තින නීති-රීති වෙනස් කොට හෝ රටේ සංව­ර්ධ­නය වෙනු­වෙන් ක්‍රියා කිරීමේ තීර­ණා­ත්මක අයි­තිය ඇත්තේ මේ ගරු පාර්ලි­මේන්තු මන්ත්‍රී­ව­රු­න්ටය.

එහෙත් මෑත කාලයේ ඔවුන් තමන් කෙරෙහි පව­තින ගරු­ත්වය කොත­රම් දුරට ආරක්ෂා කර­ග­ත්තාද යන්න ආණ්ඩු පක්ෂ හා විපක්ෂ පාර්ලි­මේන්තු මන්ත්‍රීන්ගේ නොමනා හැසි­රීම ඇතුළු ක්‍රියා­කා­ර­ක­ම්ව­ලින් ජන­තාව තුළ දැඩි වික්ෂිප්ත භාව­යක් නිර්මා­ණය වී තිබේ. ප්‍රජා­ත­න්ත්‍ර­වා­දයේ උත්තුංග සම්ප්‍ර­දා­ය­ රකින ගරු කට යුතු නියෝ­ජි­තා­ය­ත­න­යක් වන පාර්ලි­මේ­න්තුව බහුරූ කෝලම් නටන මඩු­වක තත්ත්වය දක්වා ගෙන යෑමට අපේ ර‍ටේ මහ­ජන නියෝ­ජි­ත­යන් පසු­ගිය කාලය තුළ කට­යුතු කළ ආකා­රය පිළි­බඳ සම­ස්තක් ලෙස ජන­තාව තුළ ඇත්තේ වේද­නා­වකි. ඒ වේද­නාවේ උච්ච­ස්ථා­න­යක් සට­හන් කළ අව­ස්ථා­වක් ලෙස මෑත­කා­ලී­නව සැල­කිය හැක්කේ බල­හ­ත්කා­ර­යෙන් ආණ්ඩු බලය නීති විරෝ­ධිව අල්ලා­ග­න්නට පාර්ලි­මේ­න්තුව තුළ අවි­නීත අශිෂ්ට ආකා­ර­යෙන් හැසි­රුණු පසු­ගිය වසරේ ඔක්තෝ­බර් 26 වැනි­දා­යින් පසු උදා වූ දින 52ක කාල­යයි.

කථා­නා­ය­ක­ව­ර­යාට මුල­සුන ගන්න ඉඩ නොදී පුත්ත­ලම දිස්ත්‍රික් විපක්ෂ මන්ත්‍රී­ව­ර­යකු විසින් දක්වන ලද අශිෂ්ට හැසි­රීම, කථා­නා­ය­ක­ව­ර­යාගේ අසු­නට අදාළ මයි­ක්‍ර­ෆෝ­නය කුඩු කර දැමීම, මිරිස් කුඩු ප්‍රහාර එල්ල කිරීම සෙංකෝ­ලය පැහැ­ර­ගැ­නී­මට උත්සාහ දැරීම වැනි අවි­නීත ක්‍රියා­දා­මය පාල­න­යට පාර්ලි­මේ­න්තුවේ බල­හ­ත්කාර ආණ්ඩුවේ අග­මැති ධුරය ලබා ගත්, රටේ පළ­පු­රුදු රාජ්‍ය තාන්ත්‍රි­ක­යකු බව කියන මහින්ද රාජ­පක්ෂ මහතා හෝ ඒ පක්ෂයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ­යන් කිසිදු ආකා­ර­ය­කින් මැදි­හත් නොවීම මෙරට පාර්ලි­මේන්තු සම්ප්‍ර­දාය තුළ කිසිදා අත් නොවි­ඳිය යුතු පූර්වා­ද­ර්ශ­යක් නිර්මා­ණය කළේය.

එසේ වුවද කථා­නා­ය­ක­ව­ර­යාගේ අප්‍ර­ති­හත ධෛර්යය සහ එඩි­තර භාවය රටේ ප්‍රජා­ත­න්ත්‍ර­වා­දය කෙරෙහි සමස්ත ජන­තා­වගේ දැඩි ප්‍රසා­ද­යක් නිර්මා­ණය කළේය. පසු­ගිය කාලයේ පාර්ලි­මේ­න්තුවේ ප්‍රති­රූ­පය විනාශ කළෝ මේ මහ­ජන නියෝ­ජි­ත­යෝ­මය. ඔවුන් සබා ගැබ තුළ හැසි­රෙන ආකා­රය දෙස ජන­තාව බලා සිටියේ පිළි­කුල් සහ­ග­ත­වය. විශේ­ෂ­යෙන් මහ­ජන මුදල් විශාල ප්‍රමා­ණ­යක් නාස්ති කොට රටේ හිමි විය යුතු වර­ප්‍ර­සාද වර­දාන සියල්ල ලබා­ගන්නා ඔවුන් පාර්ලි­මේ­න්තුව තුළ නිසි ලෙස මහ­ජ­න­තාව නියෝ­ජ­නය නොකි­රීම ගැන ජන­තාව තුළ ඇත්තේ කල­කි­රී­මකි. වරක් වත්මන් විප­ක්ෂයේ සිටින මන්ත්‍රී­ව­රුන් ආණ්ඩු පක්ෂ­යට එර­හිව සර්ව­රා­ත්‍රික විරො­ධ­යක් පැවැ­ත්වූවා මතය. ඒ අව­ස්ථාවේ සබා­ගැ­බෙහි ගරු­ත්වය කෙලෙ­සන ආකා­ර­යට ඔවුන් සබා ගැබ තුළ වාඩි වී කට­යුතු කළ අකා­රය ඒ දින­වල පුව­ත්පත් වාර්තා­වල ඡායා­රූප සහි­තව පළ විය. ජන­තා­වට මේ තුළ තාව­කා­ලික ආස්වා­ද­යක් දැනු­ණද ඒ පසු­පස හද­වත කීරි ගසන වේද­නා­වක් සහ කෝප­යක්ද ආවිෂ්ට වන්නේ නිරා­යා­ස­යෙනි.

මේ මන්ත්‍රී­ව­රුන් අද සිතා සිටින්නේ ඡන්ද­දා­ය­ක­යන්ගේ මඟු­ලට අව­ම­ඟු­ලට සහ­භාගි වීම, මාධ්‍ය­වේ­දි­යකු දෙන්නකු ගෙන්නා රූප­වා­හි­නි­යට වොයිස් කට් දීම, පාර්ලි­මේ­න්තු­වට පැමිණ මේ ආකා­ර­යෙන් රූප­වා­හිනී ප්‍රව­ත්ති­යට අදාළ විහිළු කෑල්ලක් පැව­සීම වැනි කට­යුතු ප්‍රමා­ණ­වත් බවය. ඊට අම­ත­රව තමන්ගේ ආව­තේව කරන ආධා­ර­ක­රු­වන්ට කොන්ත්‍රා­ත්තු­වක් හෝ ආණ්ඩු­වෙන් ලබන සහ­න­යක් සලසා දීම වැනි කට­යුතු ටික මැන­වින් සිදු කර, යුතු­කම් සියල්ල සැපි­රු­වාය යන හැඟී­මෙන් තෘප්තව කට­යුතු කිරීම මෙරට මන්ත්‍රීන්ගේ ප්‍රව­ණ­තා­වක් වෙමින් පවතී.

බලූ බැල්මට කෙන­කුට පෙනී යන්නේ මේ රටේ පාර්ලි­මේන්තු මන්ත්‍රී­ව­ර­ය­කුට තම පරි­චය වඩ­වා­ගැ­නී­මට ඕනෑ තරම් දේශීය මෙන්ම අන්ත­ර්ජා­තික වැඩ­මුළු, පුහුණු වැඩ­ස­ට­හන් වසර පුරා සිදු වන බවයි. එසේ වුවද මෙවැනි වැඩ­මුළු හුදෙක් රට සවාරි සඳහා ස්වර්ණ­මය අව­ස්ථා­වක් කර­ග­න්න­වාට වඩා ඵල­දායි ලෙස, මහ­ජන නියෝ­ජි­තකු වශ­යෙන් තම පෞරු­ෂයේ වර්ධ­න­යට උප­යෝගි කර­ගන්නේ මන්ත්‍රී­ව­රු­න්ගෙන් අත­ළො­ස්සක් පමණි.

මේ ඛේද­නීය ප්‍රව­ණ­තාවේ භයා­නක ප්‍රති­ඵල දැන් අප වෙත ළඟා වෙමින් ඇත. මේ වන විට උත්තුංග පාර්ලි­මේ­න්තුව ජන­තා­වට කෝපය සහ අප­හා­සය එක්වර උද්දී­ප­නය කරන ආය­ත­න­යක තත්ත්ව­යට පත් වෙමින් ඇත. එය රටක සිදු නොවිය යුතුම තත්ත්ව­යකි. එසේම තරුණ පර­පුර මේ ප්‍රජා­ත­න්ත්‍ර­වාදි පාර්ලි­මේන්තු ක්‍රමය අවි­ශ්වාස කරන තැනට පත්ව ඇත. මැති­ව­රණ කොමි­ස­මට එක් අත­කින් ඡන්ද සංවි­ධා­නය කිරී­මට අම­ත­රව ඡන්දයේ වටි­නා­කම, ඡන්දයේ බල සම්පන්න බව පිළි­බඳ පාර­වල් ගානේ ගොස් හඬ ගා කියන තැනට රට පත් වෙමින් ඇත. දේශ­පා­ලන පක්ෂ නාය­ක­යන් මේ ගැන සාමූ­හි­කව ක්‍රියා කළ යුතු අව­ධි­යක් එළඹ ඇත. අනෙක් අතින් බුද්ධි­යක් සහිත මහ­ජ­න­තාව හා සිවිල් ක්‍රියා­කා­රීන් මේ අර්බු­දය හමුවේ දැඩි වග­කී­ම­කින් යුතුව කට­යුතු කිරීමේ තීර­ණා­ත්මක කාල­ය­කට පැමිණ ඇති බව සිහි­පත් කළ යුතුය. එසේ නැති වුව හොත් සිදු වන්නේ මහ­ජ­න­තාව මේ ශක්ති­මත් පද්ධ­තියේ මූල­යන් විනාශ කර දැමී­මය. එසේ වුව හොත් රටක් තිබු­ණාට රාජ්‍ය­යක් නම් ඉතිරි නොවනු ඇත.

Comments