හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් හදා­ගෙන ගුව­න්ගත වෙන්න හීන දකින කුරු­විට කොල්ලා | සිළුමිණ

හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් හදා­ගෙන ගුව­න්ගත වෙන්න හීන දකින කුරු­විට කොල්ලා

පි රත්න­පුර කුරු­විට මධ්‍ය මහා විද්‍යා­ලය වෙත යමින් සිටි­යෙමු. අප යන්නේ පුංචි පුතෙකු මුණ­ගැ­සෙ­න්න­ටය. ඔහු ඒ.එල්.තරු­ෂික දිලංක ය. තරුෂ හොයා­ගෙන යන්නට තරම් වටිනා දරු­වෙක් විය. හොයා­ගෙන ගොස් ලියා­ත­බ­න්නට තරම් තරුෂ අරුම දරු­වෙක් වූයේය. මේ කොලු පැටියා හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් නිර්මා­ණය කෙළේය. ගුව­න්ගත විය හැකි එම හෙලි­කො­ප්ට­රය නිර්මා­ණය කර තිබුණේ යතු­රු­පැදි එන්ජි­මක් උප­යෝගී කර­ගෙ­නය.

තරුෂ දිලංක අධ්‍යා­ප­නය ලබන්නේ රත්න­පුර කුරු­විට මධ්‍ය මහා විද්‍යා­ලයේ දහ­තුන් වැනි වස­රේය. ඒ තාක්ෂණ අංශ­යෙනි. තරුෂ මේ හෙලි­කො­ප්ට­රය නිර්මා­ණය කරන්නේ පාසලේ පැවති තාක්ෂණ ප්‍රද­ර්ශ­න­යක් සඳ­හාය. බයි­සි­කල් එන්ජි­ම­කින් තැනූ හෙලි­කො­ප්ට­රයේ පෙනුම නිය­මය. ඒත් යාළු­වන් කීවේ එය තැනුවේ පාරේ යන්න කියාය. සිනා වෙවී සිටි තරුෂ ප්‍රද­ර්ශ­නය අත­ර­මැද හෙලි­කො­ප්ට­රය ක්‍රියා­ත්මක කර අවශ්‍ය නම් එයට ගුව­න්ගත විය හැකි බව පෙන්නු­වේය.

විදු­හ­ල්පති තුමා ඇතුළු ගුරු මණ්ඩ­ල­යත්, යහළු යෙහෙ­ළි­ය­නුත් ඇස් උඩ තියා­ගත්තේ එය ක්‍රියා­ත්මක වන ආකා­රය දුටු විටය. එදා සිට මේ අපූරු කොලු­පැ­ටියා ගැන විවිධ කතා ඇසිණි. පුව­ත්ප­ත්වල ඔහු ගැන වාර්තා පළ වූයේය. තරුෂ සොයා­ගෙන යෑමේ නොනිත් ආශාව අප තුළ හට­ගන්නේ ඒ කතා වටින් පිටින් ඇසෙන විටය.

අප පාස­ලට යන විට ඔහු සිය අධ්‍ය­යන කට­යු­තු­වල නිර­තව සිටි­යේය. ලද මද විරා­ම­ය­කින් අන­තු­රුව විදු­හ­ල්ප­ති­තු­මාගේ අව­ස­රය මත ඔහු සමඟ සංවා­ද­යක් ඇති කර­ගැ­නී­මට අපට හැකි විය. ඔහු හඬ අවදි කළේය.

" මම කොහො­මත් පුංචි කාලයේ ඉඳල ම පොඩි පොඩි විදුලි උප­ක­රණ කඩලා ඒවා වෙනස් කරල වෙනත් නිර්මාණ බවට පත් කර­නවා. එසේ කිරී­මට මට ලොකු ආසා­වක් තිබුණා. මෙහෙම කරන කොට මුල දී ගොඩක් නිර්මාණ අසා­ර්ථක වුණා. ඒ වේලා­වට මම ගොඩක් ඉව­සී­මෙන් වැර­දුණු තැන නිරී­ක්ෂ­ණය කළා. ඊට පස්සෙ නැවත උත්සාහ කළා. අධ්‍යා­පන කට­යු­තු­ව­ලින් පරි­බා­හි­රව කව­දා­හරි මම අලුත් නිමැ­වු­මක් කරන්න උත්සාහ කළා. ඒ අද­හස සැබෑ කර ගන්න ගොඩක් කැප වුණා. හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් හදන එක කාල­යක් තිස්සෙ මගේ හිතේ තිබුණු ලොකු ආසා­වක්. ”

“ඒක ඉලක්ක කර­ගෙන මීට කලින් අවස්ථා කිහි­ප­යක දී නිර්මාණ කීප­යක් කරන්න උත්සාහ ගත්තා. වාහන කීප­යක්ම හදන්න වෙහෙ­සුණා. බොහොම දැඩි වෙහෙ­ස­කින් පස්සේ ඒ උත්සා­හ­යන් සියල්ල සාර්ථක කර­ගන්න පුළු­වන් වුණා. ඒ හින්දා මගේ හිතේ තිබුණු ලොකුම හීනය වුණ හෙලි­කො­ප්ටර් එකක් හදන්න හිතා ගත්තා. ඒ අර­මුණ ඔස්සේ වැඩ කළා. මගෙ අර­මුණ වුණේ ඉස්කෝලෙ තියන තාක්ෂ­ණික ප්‍රද­ර්ශ­න­යට මේ හෙලි­කො­ප්ට­රය හදලා ඉදි­රි­පත් කිරී­මයි. ”

“ මගේ අප්පච්චි කාර්මික ශිල්පි­යෙක්. එයා ගාමිණි පුෂ්ප කුමාර. අප්පච්චි මට මේ නිර්මා­ණය කරන්න ලබා­දුන් සහ­යෝ­ගය කියලා නිම කරන්න බෑ. එයාගේ ප්‍රායෝ­ගික දැනුම මට නම් පුදු­මයි. තාත්තගේ වැඩ­පොළේ සේවය කරන සිය­ලුම දෙනාත් මේ වැඩේට උදව් කළා. ඉතින් මම වැඩේ පටන් අරන් කර­ගෙන ගියා.”

විදු­හ­ල්පති එස්.අතුල සිරි­මෙ­වන් මහ­ත්මයා තාත්තා කෙනෙක් වගේ කෙනෙක්. එතුමා ඉස්කෝලෙ ළම­යින්ට හොඳ අව­ස්ථා­වක් ලබා දුන්නා නව නිර්මාණ ඉදි­රි­පත් කරන්න. ඒ තමයි විද්‍යා­ල­යීය වාර්ෂික තාක්ෂ­ණික ප්‍රද­ර්ශ­නය. වර්ෂ 2018 දී මේ ප්‍රද­ර්ශ­නය පැවැ­ත්වුණේ නෑ. ඒත් කවදා හරි ප්‍රද­ර්ශ­න­යට තියන්න හිතා­ගෙන මම මෝටර් රථ­යක් හදන්න පටන් ගත්තා.

මේ අතරෙ තමයි මගේ හෙලි­කො­ප්ටර් හීනය ආයෙත් එළි­යට ආවේ. ඒකට නිමි­ත්තක් තිබුණා. දව­සක් කුරු­විට ප්‍රාදේ­ශීය සභා ක්‍රීඩාං­ග­ණ­යට හෙලි­කො­ප්ටර් යාන­යක් ආවා. ඒක දැකලා මගේ ආශාව ගොඩාක් වැඩි වුණා. මම ළඟ­ටම ගිහින් හෙලි­කො­ප්ට­රය බැලුවා. එදා තමයි මට මුල්ම වතා­වට හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් ළඟට ගිහින් නිරී­ක්ෂ­ණය කරන්න ලැබුණේ. ඒ වේලාවෙ මම හිතුවා කොහොම හරි හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් හද­නවා කියලා. මෝටර් රථය හදන එක පැත්ත­කින් තියලා ඒ ගැන මම අම්මට කිව්වා. අම්මා කිව්වා " අනේ හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් දැක­ලත් නැති අපි කොහො­මද ඕක හදන්නේ" කියලා. මම කිව්වා " නෑ මට පුළු­වන්... මම හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් දැක්කා ”කියලා. පස්සෙ හිත ශක්ති­මත් කර­ගෙන පාස­ලට ගිහින් විදු­හ­ල්ප­ති­තු­මාට විස්ත­රය කිව්වාම විදු­හ­ල්ප­ති­තුමා කිව්වා "හරි පුතා ... ඔයාට පුළු­වන්... වැඩේ පටන් ගන්න කියලා මාව දිර්මත් කළා”. යහ­පත් ගුරු­ව­ර­යෙ­කුට දරු­වෙ­කුට ලබා දිය හැකි වචන මාත්‍ර­යක දිරි­මත් මඟ­පෙ­න්වීම ලෝක­යක් වෙනස් කළ හැකි තර­ම­ටම ප්‍රබ­ලය.

“මේ සඳහා මම භාවිතා කළේ යතු­රු­පැ­දි­යක ඇන්ජි­මක්. ඉතිරි උපාංග සඳහා ඉව­ත­ලන යකඩ කෑලි ආදිය යොදා ගත්තා. පෙති වල ප්‍රමා­ණ­යන් අවස්ථා කිහි­ප­යක දීම වෙනස් කළා. අන්ත­ර්ජා­ලය පාවිච්චි කරලා නොදත් දේවල් ගොඩක් දැන ගත්තා. අන්ති­මට මම මගේ ඉල­ක්කය ජය ගත්තා. දැන් තියෙන්න මම හදාපු හෙලි­කො­ප්ට­රය ඉහ­ළට ඔස­ව­න්නයි. ඒ අව­ස්ථාව නෛති­කව ලැබෙ­න­තුරු මම ඇඟිලි ගනි­නවා. ඊට අවශ්‍ය ලේඛණ මේ වන­විට මා මගේ වැඩි­හි­ටි­යන් මාර්ග­යෙන් සම්පූර්ණ කර­මින් ඉන්නවා. මොකද හෙලි­කො­ප්ට­ර­යක් වගේ මෙව­ල­මක් ලංකාවේ නිෂ්පා­ද­නය කළාම රටේ නීති­යට අනුව වැඩ කරන්න ඕන. ඒ නිසා විදු­හ­ල්ප­ති­තුමා මගින් කුරු­විට පොලිස් ස්ථානා­ධි­ප­ති­තු­මාට මේ බව දැනුම් දුන්නා. ඔහු කීවේ ගුවන් යාන­යක් හදන්න පුලු­වන් වුණාට එය ගුව­න්ගත කරන්න නම් ගුවන් හමු­දා­වෙන් අව­සර ගන්න වෙනවා කියලා. පොලි­සි­යෙන් කරන්න තියෙන දේවල් මම කරලා දෙන්නම් කිව්වා. තව දුර­ටත් කිව්වෙ කිසිම හේතු­වක් නිසා අන­ව­ස­ර­යෙන් ගුව­න්ගත කරන්න එපා කියලා.”

ඉතින් තරු­ෂගේ හෙලි­කො­ප්ට­රය තවම ගුව­න්ගත වුනේ නැත. එය අඩි­යක් දෙකක් හෝ උඩ යන්නට බලා­ගෙන බිමට වී හිඳී. එය අති­ශ­යින් ප්‍රවේ­ශ­ය­මෙන් දියත් කළ යුතු බැරෑ­රුම් කට­යු­ත්තක් බව සැබෑය. නමුත් තරුෂ මේ නිර්මා­ණය හරහා කියන්නේ අපේ රටේ අනා­ගත මානව සම්පතේ ප්‍රභා­මත් බවය. අවශ්‍ය මග­පෙ­න්වීම හා පහ­සු­කම් ඇත්නම් මේ රටේ අනා­ග­තය මේ තරු­ණ­යන් විසින් සමෘ­ද්ධි­මත් කරනු ඇති බවය.

මේ නිර්මා­ණ­යට මට උදව් කළ මගේ අම්මා­ටත් අප්ප­ච්චි­ටත් පාසලේ විදු­හ­ල්ප­ති­තුමා, තාක්ෂණ අංශ­භාර ගුරු­තුමා සහ තාක්ෂණ අංශයේ සැම­ටත් උෂාන් මල්ලී මාධව ඇතුළු සියලු දෙනා­මත් ස්තුති­ව­නත් වෙනවා. ඔවුන්ව ඉතා ආද­ර­යෙන් සිහි­පත් කර­නවා. රට­පුරා ඉන්න මගේ පාසල් යාලුවො හැමෝ­ටම මම කියන්නෙ උත්සා­හ­ව­න්තව තමන්ගේ හැකි­යා­වන් ඉදි­රි­පත් කරන්න කියලා. ඒක අපේ අද දවසේ යුතු­කම හා වග­කීම කියන එක තේරු­ම්ගත යුතුයි. නවීන තාක්ෂ­ණය භාවිතා කරලා අපේ ජීවි­තය ට වටි­නා­ක­මක් එකතු කර­ගන්න පුලු­වන් බව මම පෙන්වලා දුන්නා. අව­සාන වශ­යෙන් ඔහු කියා සිටි­යේය.

Comments