නව ජන­ප­තිට ඇති ලොකුම අභි­යෝ­ගය ශුභ­සා­ධ­නය සංව­ර්ධ­නයේ කොට­සක් කිරී­මයි | සිළුමිණ

නව ජන­ප­තිට ඇති ලොකුම අභි­යෝ­ගය ශුභ­සා­ධ­නය සංව­ර්ධ­නයේ කොට­සක් කිරී­මයි

අලුතින් පත් වන ශ්‍රී ලංකාවේ සත් වන විධායක ජනා­ධි­ප­ති­ව­රයා හමුවේ ඇති අභි­යෝග සම්බ­න්ධ­යෙන් සමාජ විද්‍යා­ඥ­යකු, දේශ­පා­ලන විචා­ර­ක­යකු මෙන්ම කොළඹ විශ්ව­වි­ද්‍යා­ලයේ දේශ­පා­ලන සහ රාජ්‍ය ප්‍රති­පත්ති අධ්‍ය­යන අංශයේ ප්‍රධා­නියා ලෙස කලක් කට­යුතු කළ මහා­චාර්ය ජය­දේව උය­න්ගොඩ සමඟ කළ කතා­බ­හකි.

 

• නව ජනා­ධි­ප­ති­ව­රයා හමුවේ ඇති අභි­යෝග ඔබ තේරුම් ගන්නේ කව­රා­කා­ර­ය­ටද?

අලුත් ජනා­ධි­ප­ති­ව­රයා හමුවේ ඇති අභි­යෝග අලුත් ඒවා නොවෙයි. 2015දී තිබුණු අභි­යෝග තව­මත් අප ඉදි­රියේ තිබෙ­නවා. මේ අභි­යෝග මොන­වාද කියන කාර­ණය මේ අය හොඳින්ම දන්නවා. එවැනි අභි­යෝග රැසක් ඔවුන් හමුවේ තිබි­යදී මැති­ව­ර­ණ­යේදී ජන­තා­වට පොරොන්දු රාශි­යක් මේ අය දුන්නා. අප 2015දීත් මේ තත්ත්වය හොඳ­ටම දැක්කා. එහිදී අපේ­ක්ෂ­ක­යන් විසින් අති­වි­ශාල බලා­පො­රොත්තු රාශි­යක් ජන­තා­වට දුන්නා. තමන් බල­යට පැමිණ පැය 24න්, 72න්, මාසෙන්, මාස 3න්, දින 100න්, අවු­රු­ද්දෙන් ආදි වශ­යෙන් නොයෙක් ආකා­රයේ දේවල් ඉටු කරන බවට අති­ශ­යෝක්ති සහ­ගත පොරොන්දු දුන්නා. ඒ වගේම ඒ දේවල් කිරී­මට තමන් සතු හැකි­යාව පිළි­බඳ අති­ශ­යෝක්ති සහ­ගත චිත්‍ර­යක් ජන මනසේ චිත්‍ර­ණය කළා. එහෙත් මේ පොරොන්දු පිළි­බඳ හාස්‍යෝ­ත්පා­දක ආක­ල්ප­යක් මහ­ජ­න­තාව තුළ තිබෙ­නවා.

මැති­ව­රණ සමයේ මැති­ව­ර­ණය ජය­ග්‍ර­හ­ණය කිරීමේ බලා­පො­රො­ත්තු­වෙන් විශාල ලෙස ජනතා අපේක්ෂා ඉහ­ළට නැංවී­මට යෑමේදී, මැති­ව­ර­ණ­යෙන් පසු මුහුණ දීමට සිදු වන ආර්ථික-දේශ­පා­ලන යථා­ර්ථය විසින් ඇති කරන තත්ත්වය යටතේ අති­වි­ශාල පර­ත­ර­යක් නිර්මා­ණය වෙනවා. අපේ­ක්ෂාව හා යථා­ර්ථය අතර තියෙන සම­නය කළ නොහැකි පර­ත­රය හා ප්‍රති­වි­රෝ­ධය කියලා මෙය අපට හඳු­න්වන්න පුළු­වන්. ඒ නිසා ජය­ග්‍ර­හ­ණය කළ නව ජනා­ධි­ප­ති­ව­ර­යාට මේ ගැට­ලු­ව­ලට අනි­වා­ර්ය­යෙන්ම මුහුණ දෙන්න සිදු වනවා. මේ විධි­යට සමා­ජයේ යථා­ර්ථ­වාදි නොවන අපේක්ෂා ගොඩ­නැං­වීම ප්‍රධාන අපේ­ක්ෂ­ක­යන් දෙදෙ­නාම කළ වර­දක්!

• ඔබ පව­සන ආකා­ර­යට ජන­ම­නස තුළ යථා­ර්ථ­වාදි නොවන අද­හස් ගොඩ­නැ­ඟීමේ ප්‍රති­ඵ­ලය ඉදි­රි­යේදී රටේ කව­රා­කා­රයේ තත්ත්ව­යක් ඇති කරා­විද?

යථා­ර්ථ­වාදි නොවන අපේක්ෂා ගොඩ­නැ­ඟු­වාම සිදු වන්නේ බල­යට පත් වන ආණ්ඩුව විශාල අර්බු­ද­ය­කට විවර වීමයි. අඩුම තර­මින් ඔවුන් තුළ ජනිත කළ බලා­පො­රො­ත්තු­ව­ලින් බාග­යක් හෝ ඉටු කිරී­මට නොහැකි වුණොත් සමා­ජය තුළ දේශ­පා­ල­නය සහ දේශ­පා­ල­න­ඥ­යන් පිළි­බඳ විශාල කල­කි­රී­මක් ඇති වනවා. මේ නිසා සමාජ අස­හ­නය වර්ධ­නය වනවා; මහ­ජ­නයා හා පාල­ක­යන් අතර තිබෙන දූර­ස්ථ­භා­වය වැඩි වනවා. වර්ත­මාන ආණ්ඩුව මේ අර්බු­ද­යට තදින්ම මුහුණ පෑවා. ඔවුන් බල­යට එද්දී අති­වි­ශාල බලා­පො­රොත්තු සම්භා­ර­යක් ජන­තා­වට දුන්නා. හොරු අල්ල­නවා කිව්වා; ඒ අයට දඬු­වම් කර­නවා කිව්වා; ඔවුන් සොර­කම් කළ මුදල් ජනතා ශුභ­සා­ධ­නය වෙනු­වෙන් යොද­වන බව කිව්වා; ප්‍රජා­ත­න්ත්‍ර­වා­දය ඇති කර­නවා, ස්වාධීන කොමි­සන් සභා පිහි­ටු­ව­නවා, තොර­තුරු දැන­ගැ­නීමේ අයි­තිය ලබා­දෙ­නවා, දූෂ­ණය නැති කර­නවා ආදි වශ­යෙන් බොහෝ පොරොන්දු දුන්නා. ඇත්ත­ටම මේ දේවල් ඉටු කරන්න බැරි පොරො­න්දුත් නොවෙයි. ඔවුන් මේ දේව­ලින් කිසි­යම් ප්‍රමා­ණ­යක් ඉෂ්ට කළත්; ඔවු­නුත් දූෂ­ණයේ හවු­ල්කා­ර­යන් බවට පත් වුණා. මේ තමයි එක්තරා විධි­ය­කට අපට තිබෙන විශා­ලම අභි­යෝ­ගය.

• ශුභ­සා­ධන පොරොන්දු දීම නරක දෙයක් කියලා ඔබ සිත­නවාද?

ඊයේ නිමා වූ ජනා­ධි­ප­ති­ව­රණ ව්‍යාපා­ර­යේදී අප දුටුවා අපේ­ක්ෂ­ක­යන් විශාල ලෙස ශුභ­සා­ධ­න­වාදි පොරොන්දු ජන­තා­වට දෙනවා. ප්‍රධාන අපේ­ක්ෂ­ක­යන් දෙදෙනා ගත්තොත් සජිත් ප්‍රේම­දාස මහතා මැති­ව­රණ ව්‍යාපා­ර­යට පැමි­ණියේ ටිකක් ප්‍රමාද වී. ඔහුගේ මැති­ව­රණ ව්‍යාපා­රයේ තේමාව බවට පත් වුණේ දුගී­භා­ව­යෙන් ආන්ති­ක­ක­ර­ණ­යට පත් ජන­යාගේ අපේ­ක්ෂ­කයා බවට නාම­ක­ර­ණය වීමයි. එය ඔහුට හුරු­පු­රුදු තේමා­වක්. ඒ වන විටත් ගෝඨා­භය රාජ­පක්ෂ මහතා ජාතික ආර­ක්ෂාව මූලික කර­ගෙන සෑහෙන ඉදි­රි­යට පැමිණ තිබුණා. එහෙත් සජිත්ගේ මේ තේමා පාඨය නිසා ජන­තාව ඔහු කෙරෙහි ශීඝ්‍ර­යෙන් ආක­ර්ෂ­ණය වුණා. ඔහු එහිදී කළ වැද­ගත් දෙයක් තමයි එජාප නව ලිබ­ර­ල්වාදී ප්‍රති­පත්ති කේන්ද්‍රීය ආර්ථික ප්‍රති­සං­ස්ක­රණ සමඟ හෝ ක්‍රියා­මාර්ග සමඟ අනන්‍ය නොවී රාජ්‍ය ශුභ­සා­ධන ව්‍යාපෘ­තිය ඉදි­රි­යට ගැනීම. ඔහු නව ලිබ­රල් ආර්ථික ප්‍රති­සං­ස්ක­ර­ණ­ව­ලට අනන්‍ය නොවී ඊට වක්‍ර විවේ­ච­න­යක් ගෙන එමින් තර්ක­යක් ගොඩ­නැ­ඟුවා. ඒ තමයි ශුභ­සා­ධ­න­වාදි රාජ්‍ය මාදි­ලියේ සම­හර අංග නැවත ගේනවා කියලා දීපු පොරො­න්දුව. ඒත් මැති­ව­රණ ව්‍යාපා­රය තුළ මේ දේවල් නොකියා ඉන්න ගෝඨා­භය රාජ­පක්ෂ මහ­ත්තයා මුල ඉඳන්ම පරි­ස්සම් වුණා. එහෙත් ඔහු දැක්කා සජිත් ප්‍රේම­දාස මහ­තාගේ ශුභ­සා­ධ­න­වාදි ව්‍යාපෘ­තිය ඔහුගේ ජාතික ආර­ක්ෂක ව්‍යාපෘ­ති­යට විශාල තර්ජ­න­යක් වෙමින් ඉදි­රි­යට යන බව. පසුව ඔහු කළේ සජිත් අනු­ක­ර­ණය කර­මින් ශුභ­සා­ධන ව්‍යාපෘ­තිය ඉදි­රි­යට ගැනී­මයි. ඒ අනුව පොහොර නොමි­ලයේ දෙනවා... ගැබිනි මාතා­වන්ගේ සහ­නා­ධා­රය වැඩි කර­නවා... මේ ආදි නොයෙක් දේ කිව්වා. මේ දේවල් පිළි­බඳ බොහෝ දෙනා හාස්‍ය­යෙන් කතා කළත් මා එය හාස්‍ය­යට ලඝු කරන්නේ නැහැ.

• ඇයි ඒ?

නව­සිය අසූ­ග­ණ­න්වල සිට ක්‍රියා­ත්මක වුණු වෙළෙ­ඳ­පොළ කේන්ද්‍රීය ලිබ­ර­ල්වාදි සහ පසුව ආ නව-ලිබ­ර­ල්වාදි ආර්ථික හා සමාජ ප්‍රති­සං­ස්ක­රණ නිසා සමා­ජය තුළ ඉතා විශාල ලෙස ආදා­යම් බෙදී යෑමේ අස­මා­නතා ඇති වුණා. මේ නිසා දුගී­භා­වය ක්‍රම­යෙන් වර්ධ­නය වුණා. කිසි­යම් විදි­ය­කට මධ්‍යම පන්තියේ ව්‍යාප්ති­යක් ඇති වෙලා තිබු­ණත්; මධ්‍යම පන්ති­යත් ඉන්නේ විශාල ආර්ථික අහේ­නි­ය­කින් මිරි­කෙ­මින්. රාජ්‍ය සේවයේ වේවා, පෞද්ග­ලික අංශයේ වේවා මේ අයත් ජීවත් වන්නේ ණය­ව­ලින්. ඒ ණය බරින් ගැල­වෙන්න ඔවුන් විකල්ප ආද­යම් මාර්ග­ව­ලට පවා යොමුව සිටි­නවා. සම­හ­රුන් උදේ ඉඳන් හවස 5 වෙන කල් රැකි­යාව කරලා, ඉන් පසුව ත්‍රී වි­ලර් එළ­ව­නවා. තවත් අය විවිධ ස්ථාන­ව­ලට භාණ්ඩ ප්‍රවා­හ­නය සඳහා යොමුව සිටි­නවා; සම­හ­රුන් මල් පැළ විකු­ණ­නවා; ඉරිදා සෙන­සු­රාදා පොළේ බඩු විකු­ණ­නවා. මේ විදි­යට දෛනික අව­ශ්‍යතා සපු­රා­ගන්න ඔවු­නුත් විකල්ප කරා යොමුව සිටි­නවා. හද­ව­තක් නැති වෙළෙ­ඳ­පොළ බල­වේග විසින් මේ අයට රැක­ව­ර­ණ­යක් සල­සන්නේ නැහැ. ප්‍රධාන අපේ­ක්ෂ­ක­යන් දෙදෙ­නා­ටම මේ අයගේ දුක්ගැ­න­වි­ලි­ව­ල­ටත් කිසි­යම් ඉඩක් දෙන්න කියල සමා­ජය විසින් බල කර තිබීම මා මේ මැති­ව­රණ ව්‍යාපා­රය තුළ දුටු සාධ­නීය ලක්ෂ­ණ­යක්. මේ නිසා අද සමා­ජයේ තිබෙන අඩු-පාඩු ගැටලු ප්‍රකා­ශ­යට පත් කරන වේදි­කා­වක් බවට මැති­ව­රණ ප්‍රචා­රණ ව්‍යාපා­රය පත් වූවා. මෙත­නදී පුර­වැ­සි­ය­න්ටත් අභි­යෝ­ග­යක් තිබෙ­නවා. ඒ තමයි මේ මැති­ව­රණ අපේ­ක්ෂ­ක­යන්ට හදි­සියේ පහළ වුණු දුප්පතා ගැන කැක්කුම ඇත්ත­ටම රාජ්‍ය ප්‍රති­පත්තියක් බවට පත් කරන්නේ කොහො­මද කියන-එක.

• නව-ලිබ­ර­ල්වාදි ක්‍රමය තුළ ශුභ­සා­ධන ප්‍රති­පත්ති යථා­ර්ථ­යක් කර­ගන්න පුළු­වන්ද?

අනි­වා­ර්ය­යෙන්ම මේ සඳහා කට­යුතු කිරී­මට යෑමේදී ප්‍රධාන බල­වේග තුන­කින් විශාල විරෝ­ධ­යක් එල්ල වනවා. එකක් තමයි ලෝක බැංකුව හා අන්ත­ර්ජා­තික මූල්‍ය අර­මු­දල. ඒ අය රාජ්‍ය ශුභ­සා­ධ­නය අන­වශ්‍ය ක්‍රියා­වක් විධි­ය­ටයි දකින්නේ. ඔවුන් මෙය අර්ථ­ක­ථ­නය කරන්නේ සාර්ව ආර්ථික ව්‍යූහය විකෘති කිරී­මක් ලෙසයි. මීට එරෙහි වන දෙවන කණ්ඩා­යම තමයි ව්‍යාපා­රික පන්තිය. ශ්‍රී ලංකාවේ ව්‍යාපා­රික පන්තියේ අය වගේම මැද­ප­න්තියේ සම­හර අයත් දුප්පත් අයට ආණ්ඩු­වෙන් මුකුත් නිකම් දෙන්න ඕනෑ නැහැ කියන මතයේ ඉන්නවා. ඒ අයත් මහන්සි වෙලා වැඩ කරලා දියුණු වන්න ඕනෑ කියන තර්කයේ තමයි ඔවුන් සිටින්නේ.

ඇත්තෙන්ම එය අප රටේ පම­ණක් නොවෙයි, අමෙ­රි­කාවේ පවා එහෙ­මයි. දුගී ජන­තා­වට ආණ්ඩු­වෙන් සහ­න­යක් දෙන්න ගිය ගමන් ව්‍යාපා­රික පන්තියේ සහ මධ්‍යම පන්තියේ ප්‍රති­චා­රය වන්නේ අප ගෙවන බදු මුදල් නිකම් ඉන්න දුප්පත් කම්මැළි මිනි­සුන්ට දෙන්න එපා කියන-එකයි. මේ තර්කය දැන් දැන් ශ්‍රී ලංකා­වෙත් ඇති වෙලා තිබෙ­නවා. මීට එරෙ­හි­වන තුන්වන කණ්ඩා­යම තමයි මේ රටේ ඉන්න ආර්ථික විශේ­ෂ­ඥයෝ. විශ්ව­වි­ද්‍යාල ආචා­ර්ය­ව­රුන් වගේම අප රටේ ඉන්න බොහෝ ආර්ථික විශේ­ෂ­ඥ­යන් හැම දෙනාම වගේ නව-ලිබ­රල් ආර්ථික ප්‍රති­ප­ත්ති­යට අනු­ගත වූ අය. ඒ අය කියන්නේ ශුභ­සා­ධන කාර්යය සඳහා රජ්‍ය අංශය තව­දු­ර­ටත් මැදි­හත් නොවිය යුතු බවයි. ඒත් මගේ තර්කය මේකයි: මේ ප්‍රධාන අපේ­ක්ෂ­ක­යන් දෙදෙ­නාම මේ ශුභ­සා­ධ­නය සම්බ­න්ධ­යෙන් පොරොන්දු දී තිබෙන්නේ මේ රටේ බහු­ත­රය නියෝ­ජ­නය වන දිළිඳු ජන­තා­ව­ටයි; විශේ­ෂ­යෙන් ගොවීන්ට, කම්ක­රු­වන්ට, කාන්තා­වන්ට, දරු­වන්ට, රැකියා නැති අයට, නිවාස නැති අයට. ඒ නිසා අනි­වා­ර්ය­යෙන් ඔවුන් මේ පොරොන්දු ඉටු කළ යුතුයි.

• එහෙත් මෙහිදී බොහෝ දෙනා මතු කරන ප්‍රශ්න­යක් තිබෙ­නවා. ඒ තමයි මේ සඳහා මුදල් හොයා­ගන්නේ කොහො­මද කියන කාර­ණාව. ඇත්ත­ටම ඒ සඳහා විස­ඳු­මක් තිබෙ­න­වාද?

පහු­ගිය සෑම රජයක් යටතේම සිදුවූ බව කියන රාජ්‍ය මුදල් අව­භා­වි­තය හා දූෂ­ණය කියන කරුණු අධ්‍ය­ය­නය කර බැලු­වොත් විශාල මුදල් නාස්ති­යක් සිදු වන බව පේනවා. ඒ දේවල් නතර කර, වඩාත් ඵල­දායි ආකා­ර­යෙන් රාජ්‍ය මුදල් කළ­ම­නා­ක­ර­ණය කළොත් ගැට­ලු­වක් නැතිව මේ දේවල් දෙන්න පුළු­වන්. මෙතැන ගැට­ලුව වී තිබෙන්නේ දුගී ජන­තා­වට සල­සන ශුභ­සා­ධ­නය ආර්ථික සංව­ර්ධ­නයේ කොට­සක් බවට පත් කිරී­මට අපො­හො­සත් වීමයි. ඒ නිසා බොහෝ දෙනාට පේන්නේ ගොවීන්ට නිකම් දෙන පොහොර ටික පම­ණයි. එහෙත් දේශ­පා­ලන අර­මුණු සඳහා පොහොර ටික නිකම් දුන්නට මඳි. සංව­ර්ධන ක්‍රියා­ව­ලි­යට ඒ දෙන සහ­නය යොදා­ගන්නේ කොහො­මද කියන-එක සලකා බැලී­මත් අත්‍ය­ව­ශ්‍යයි. මේ නිසා කව­රකු බල­යට පත් වුණත් මේ දුන් පොරොන්දු ඉටු කළ යුතු­මයි. එසේම ඒවා ඉටු කිරී­මේදී හුදෙක් පොරොන්දු ලෙස දීමෙන් එහාට ගොස්, ආර්ථික සමා­ජීය ප්‍රති­සං­ව­ර්ධන දැක්මක සහ සැලැ­ස්මක කොට­සක් බවට එය පත් කළ යුතුයි. එවිට එය ආර්ථි­ක­යට බරක් නොවී ආර්ථි­කයේ කොට­සක් බවට පරි­ව­ර්ත­නය කළ හැකියි. එනිසා එය ඡන්දය දිනා­ගැ­නීමේ උප­ක්‍ර­ම­යක් ලෙස භාවිත නොකර, දුගී ජන­තාව ආර්ථික ක්‍රියා­ව­ලි­යට සක්‍රී­යව දායක වන කොට­ස්ක­රු­වන් බවට පත් කළ යුතුයි. ඒ ආකා­ර­යට රාජ්‍ය ශුභ­සා­ධ­නය මඟින් ශක්ති­යක් සප­ය­මින් ගැමි ආර්ථික ක්‍රියා­ව­ලිය සංව­ර්ධ­නය කරලා, නව රැකියා අවස්ථා උත්පා­ද­නය කරන්න පුළු­ව­න්කම තිබෙ­නවා. ඒ සඳහා ආර්ථික, සමා­ජීය ප්‍රති­සං­ස්ක­රණ හා ප්‍රති­සං­ව­ර්ධන ක්‍රියා­ව­ලියේ කොට­සක් බවට ඔවුන් පත් කළ යුතුයි. විශේ­ෂ­යෙන්ම මේ රටේ සිටින ආර්ථික විශේ­ෂ­ඥ­යන් ලංකාවේ සංව­ර්ධන ප්‍රති­ප­ත්තිය පිළි­බඳ අලු­තින් හිතන්න පටන් ගන්න ඕනෑ.

 

සේයා­රුව - කේ ඩී ආර් නිලන්ත

Comments