අම­නාප වී සිටි ලලිත් හා ගාමිණි මිතුරු කළේ මමයි | සිළුමිණ

අම­නාප වී සිටි ලලිත් හා ගාමිණි මිතුරු කළේ මමයි

ආචාර්ය­ සුදත් ගුණසේකර

මහ­නු­වර සිට කිලෝ මීටර හත­ළි­හක පමණ දුරක පිහිටි අද­ටත් නාග­රික ජන­තාව ගැමි සුවඳ විඳි­න්නට යන හද්දා පිටි­සර ගමක් ලෙසින් රටේ ප්‍රච­ලිත උඩු­දු­ම්බර මීමුරේ ග්‍රාමයේ හැඳි වැඩුණු ඔහු එම ගමෙන් සාමාන්‍ය පෙළ සමත්වූ ප්‍රථ­ම­යාය. උසස් පෙළින් පසු උඩු­දු­ම්බ­රින් සර­සවි වරම් ලද ප්‍රථ­මයා ලෙසින් පේරා­දෙ­ණිය විශ්ව­වි­ද්‍යා­ලට ඇතු­ළත්ව භූගෝල විද්‍යාව පිළි­බඳ ගෞරව උපා­ධිය හිමි­කර ගත් හෙතෙම රාජ්‍ය පරි­පා­ලන සේව­යට එක්ව තිස් පස් වස­රක් තුළ තන­තුරු රැසක් දර­මින් සිට අම­ත්‍යංශ ලේක­ම්ව­ර­යෙකු ලෙස විශ්‍රාම ලබන්නේ සිරි­මාවෝ බණ්ඩා­ර­නා­යක මහ­ත්මි­යට අග­මැති පුටුව ලබා දීමේ වැඩ­පි­ළි­වෙළේ මහ මොළ­කරු ලෙසද කට­යුතු කර­මිනි. විශ්‍රාම ලැබී­මෙන් පසු පේරා­දෙ­ණිය විශ්ව­වි­ද්‍යා­ල­යෙන් කෘෂි විද්‍යාව පිළි­බඳ ආචාර්ය උපා­ධිය හිමි­කර ගත් සුදත් ගුණ­සේ­කර නම් ඔහු අප්‍ර­ති­හත ධෛර්යෙන් තම ඉල­ක්කය ජය ගත්තෙකි. ඉංග්‍රීසි හා සිංහල බසින් ග්‍රන්ථ ගණ­නා­වක් රචනා කර තිබෙන ඔහුගේ ජීවි­ත­යෙන් වර්ත­මාන පර­පු­රට උකහා ගත හැකි වටිනා දේ බොහෝය. ඔහුගේ වදන් ඔස්සේ ඔහුගේ ජීවි­ත­යට කළ එබී බැලී­මකි මේ.

අද­ටත් අති දුෂ්කර ගමක් ලෙස සැල­කෙන මීමුරේ ගෙවුණු ජීවි­තය පිළි­බඳ සිහි­පත් කර­නවා නම්

මගේ තාත්තා මීමුරේ. අම්මා පොද්ද­ල්ගොඩ. මේ ගම් දෙකම උඩු­දු­ම්බර ප්‍රාදේ­ශීය ලේකම් කොට්ඨා­ශ­යට අයි­තියි. මීමුරේ කියන්නේ මහ­නු­වර දිස්ත්‍රි­ක්කයේ එක් කෙළ­ව­රක්. එත­නින් එහාට මාතලේ දිස්ත්‍රි­ක්කය. අපේ තාත්තා ගම්මු­ලා­දෑනි කෙනෙක්. මම ඉප­දුණේ අම්මගේ ගම වන පොද්ද­ල්ගොඩ. මී මුරේ ඉඳලා පොද්ද­ල්ගො­ඩට හැතැප්්ම 22 ක් විතර තියෙ­නවා. මේ දුර අම්මා යන්නේ මාව වඩා­ගෙන. ඒ දව­ස්වල විත­රක් නෙවෙයි අද­ටත් මී මුරේට යන ගමන හරිම දුෂ්ක­රයි. දිය­පා­ර­ව­ල්­වල නට­මින් කැලෑවේ ඇවි­දි­මින් අපේ ළමා කාලය ගෙවුණේ බොහොම සැහැල්ලු විදි­හට.

මී මුරේ හැඳී වැඩුණු ඔබ ඩී. ආර්. ඕ කෙනෙක් වෙන්න සිහින දැක්කා නේද?

අපේ අම්ම­ලාගේ ගමට එන්න අඩි 5000 ක් උඩට නැගලා තමයි පහ­ළට බහින්න ඕන. මම ඉගෙන ගත්තේ මීමුරේ කනිෂ්ඨ පාසලේ. පහේ පන්ති­යෙන් පස්සේ අම්මගේ ගම වන පොද්ද­ල්ගොඩ ඉස්කෝ­ලෙට ගියා. අපේ ගමට 1949 අවු­රුද්දේ ඩී.ආර්.ඕ (ප්‍රාදේ­ශීය ආදා­යම් නිල­ධාරී) මහ­ත්ත­යෙක් ආවා. එදා මී මුරේ ග්‍රාම සංව­ර්ධන සමි­තියේ මුල­සන හෙබවූ ඒ මහ­ත්ත­යට ගමේ මිනිස්සු කතා කළේ හාමු­දු­රුවෝ කියලා. ගමේ පන්සලේ හාමු­දු­රුවෝ වගේ සිවු­රක් දාගෙන හිස මුඩු කරලා නැති මෙයාට ඔක්කොම හාමු­දු­රුවෝ කියන්නේ ඇයි කියලා මට ලොකු ප්‍රශ්න­යක් ඇති වුණා. පන්සලේ හාමු­දු­රු­වන් ගෙන් ඩී.ආර්.ඕ මහතා යමක් විම­සන සෑම අව­ස්ථා­ව­කම උන්ව­හන්සේ පිළි­තුරු දුන්නෙත් එහෙ­මයි කියලා. එදා පිළි­ගැ­නීමේ කතාව කළේ මම. මගේ කතාව අහලා ඩි.ආර්.ඕ මහ­ත්තයා මට ලොකු ප්‍රශං­සා­වක් කළා. රැස්වීම ඉවර වෙලා ගෙදර යන ගමන් මම අප්පච්චි ගෙන් ඇහුවා ඇයි අප්පච්චි අර මහ­ත්ත­යාට මිනිස්සු හාමු­දු­රුවෝ කියන්නේ කියලා. එයා ආණ්ඩුවේ ලොකු මහ­ත්ත­යෙක්. ඒ නිසා තමයි ගෞර­ව­යට එහෙම කියන්නේ කියලා අප්ප­චිචි කිව්වා. 1949 අවු­රුද්දේ වුණු මේ සිද්ධි­යත් එක්ක මගේ ජීවි­තය වෙනස් වුණා. මටත් හිතුණා ලොකු වෙලා ඩී.ආර්.ඕ කෙනෙක් වෙන්න. කලි­සන් අඳින හාමු­දු­රු­කෙ­නෙක් වෙන්න මම මොකද කරන්න ඕන කියලා ඇහු­වම අප්පච්චි කිව්වේ හොඳට ඉගෙන ගන්න ඕන කියලා.

පහේ පන්ති­යේදී ඔබ මීමුරේ අත­හැ­රලා අම්මගේ ගමට ගියේ...

මීමුරේ පාසලේ වැඩි­දු­ර­ටත් අධ්‍යා­ප­නය ලැබී­මෙන් මට ලොකු මහ­ත්ත­යෙකු වන්නට නොහැකි බව අම්මා මට කිව්වා. මගේ හිතේ කැකෑ­රුණේ කොහොම හරි ඩී.අර්.ඕ මහ­ත්ත­යෙකු වෙන්න නිසා මම කිව්වා අම්මේ එහෙ­නම් මොකක්ද කරන්න ඕන කියලා. අම්මගේ කීමට මම පොද්ද­ල්ගොඩ අම්මගේ ගමේ පාසැ­ලට ඇතු­ළත් වුණා. ජූලි, අගෝස්තු, සැප්තැ­ම්බර මැලේ­රියා මාස තුනේ මැලේ­රි­යාව නිසා අපි අම්ම­ලාගේ ගමට යනවා. නොගියා නම් ගමේ බොහෝ ළමයි වගේ මමත් මැලේ­රි­යා­වෙන් මිය ගිහින්. ඇළෙන් දොළෙන් වෙල් යායෙන් ඈත් වීම පිළි­බඳ පුංචි දුකක් ඇති වුණත් මහ­ත්ත­යෙකු වීමේ සිහි­නය විසින් ඒ දුක් සියල්ල අකා­මකා දැම්මා. ලොකු අත්ත­ලාගේ ගෙදර ගියාම දඟ නොකර හොඳට ඉගෙන ගන්න ඕන මගේ පුතා කියලා අම්මා මාව ඔඩො­ක්කුවේ තියා­ගෙන හිස අත ගගා කිව්වා. අපේ ගේ ඉස්ස­ර­හින් කොරටු කන්ද ලස්ස­නට පේනවා. හඳ එළියේ තවත් ලස්ස­නට පේන කන්ද පෙන්න­ව­මින් අම්මා කිව්වේ පුතේ ලබන ආත්මේ කූඹි­යෙක් වෙලා හරි අර කන්දෙන් එහා පැත්තේ උප­දින්න ඕනෑ යැයි පැවසු‍වේ මීමුරේ අඩු පහ­සු­කම් යටතේ ගෙවූ ජීවි­තයේ කටුක බව නිසා වන්නට ඇති. මීමුරේ ඉස්කෝලේ හිටියේ එක ගුරු­ව­ර­යෙක් වුණාට අලුත් පාසැලේ ගුරු­වරු පස් දෙනෙක් හිටියා. පාසැල් නිවා­ඩු­වට මම ගෙදර ආවේ කූඩු­වක හිර කරලා හිටපු ගිර­වෙක් නිද­හස ලබලා පියා­ඹලා යනවා වගේ සතු­ට­කින්...

ඉංග්‍රීසි අධ්‍යා­ප­න­යට ඔබ යොමු වුණේ පොද්ද­ල්ගො­ඩදී නේද?

උඩි­ස්ප­ත්තුව ඉස්කෝ­ල­මු­දුන කනිෂ්ඨ විද්‍යා­ල­යට තමයි මම පොද්ද­ල්ගො­ඩදී ගියේ. ඒ කාලේ අපි හය වැනි ශ්‍රේණියේ අවු­රුදු දෙකක් ඉගෙන ගන්න ඕන. අට­වන පන්තියේ විභා­ගය සමත් වුණාට පස්සේ තෙල්දෙ­ණිය මහ විදු­හ­ලට ඇතුළු වුණා. ඩී.ආර්.ඕ කෙනෙක් වෙන්න නම් එච්.එස්.සී පාස් වෙන්න ඕන. ඒකට කලින් එස්.එස්.සී පාස් වෙන්න ඕන. මගේ දක්ෂතා හඳුනා ගත් පන්තිය බාර හිටපු ගුරු­තුමා කිව්වා මගේ අක්කා කෙනෙක් ඉන්නවා ගම්පොළ. කැමැති නම් එහේ නැව­තිලා ඒ ඉස්කෝ­ලෙට යන්න පුළු­වන් කිව්වා. ගම්පහ පැත්තේ හිටියා අපේ අත්තා කෙනෙක් ගම්පහ පැත්තේ. උන්ව­හන්සේ ඇවිත් කිව්වා වේය­න්ගොඩ මධ්‍ය මහ විදු­හ­ලට යන්න ලෑස්ති වෙයන් කියලා. මම අප්ප­ච්චිට කියලා ගියා. වේය­න්ගොඩ විදු­හ­ල්පති මාව ගන්න අකැ­මැති වුණා. මොකද තෙල්දෙ­ණිය ඉස්කෝලේ මට්ටම අඩුයි. පස්සේ මම ගල­හි­ටි­යාව මධ්‍ය මහ විදු­හ­ලට ගියා. ප්‍රශ්න පත්‍ර තුනක් දුන්නා මගේ මට්ටම බලන්න. ඒක ලියලා දවස් තුන­කින් ලියු­මක් ආවා මාව පාස­ලට ඇතු­ළත් කළ බව දන්නලා. පළ­වෙනි වාර විභා­ග­යෙන් පස්සේ විදු­හ­ල්පති තුමා ආවා රිපෝට් දෙන්න. රිපෝට් ගන්න පෝලීමේ මම හිටියේ විසි හය වෙනි­යට. මම පන්තියේ අන්ති­මයා. මට රිපෝට් එක දීලා ප්‍රින්සි­පල් ඉංග්‍රී­සි­යෙන් කිව්වා ‘යූ හැව් කම් ෆ්‍රොම් සම් ජන්ගල්. ඉෆ් යූ ඩෝන්ට් ඩූ වෙල් අයි ඈම් ගොයින් ටු චේස් යූ අවුට් ටුද සේම් ප්ලේස් කියලා.’ මම අහ­ගෙන හිටියා. මම අධි­ෂ්ඨාන කර ගත්තා ඊළග වතාවේ කොහොම හරි හොඳට කර­නවා කියලා. මාස හත­ර­කට පස්සේ විභා­ගය තිබ්බා. විදු­හ­ල්ප­ති­තුමා රිපෝට් දෙන­කොට මුලින්ම ගත්තේ මම. මම පන්තියේ පළ­වෙ­නියා. ඒක මම කළේ අධි­ෂ්ඨා­නය හා කැප­වී­මෙ­නුයි. ‘මයි සන් යූ හැව් ඩන් ඉට්’කියලා විදු­හ­ල­පති කිව්වා..

ගල­හි­ටි­යාව මධ්‍ය මහ විදු­හලේ භූගෝල විද්‍යාව උග­න්වපු ගුරු­ව­රිය වේය­න්ගො­ඩට මාරු­වෙලා ගියා. ඇය මාර්ග­යෙන් මමත් ඒ විද්‍යා­ල­යට ගියා. 1957 දෙසැ­ම්බර් මාසයේ පැවැති සර­සවි පිවි­සුම් විභා­ගය සමත්ව පූර්ණ­කා­ලීන ශිෂ්‍ය­ත්වක් මත මම පේරා­දෙ­ණිය විශ්ව­වි­ද්‍යා­ල­යට ඇතුළු වුණා. සපත්තු දෙක මාරු­කර දමා ඇවි­දීම, තනි කකු­ලෙන් සිට­ගෙන සිටීම, කමි­සය පිටු­ප­සට හරවා ඇඳීම, කෝට්වල ඉදි­රි­ප­සට යතුරු නැති ඉබ්බන් දැමීම, පිටු පසට ගමන් කිරීම, ජ්‍යෙෂ්ඨ ගැහැනු ළම­යෙ­කුට මලක් දීම වැනි විනෝ­දා­ස්වා­ද­ව­ලින් පිරි නවක වදය කෙළ­වර වන්නේ නවක ස්නාන­යෙනි. අද මෙන් වධ හිංසා පැමිණ වීම්, දේශ­පා­ලන මත­වාද වලට හරවා ගැනීම් එදා දක්නට ලැබුණේ නැහැ.

සර­ස­වි­යේදී ඔබේ ඩී.ආර්.ඕ සිහි­නය වෙනස් වෙනවා නේද?

ඩී.ආර්.ඕ විභා­ග­යට වඩා උසස් සී.සී.එස් කියලා විභා­ග­යක් තියෙ­නවා කියලා මම දැන ගත්තේ සර­ස­වි­යේදී. විශ්ව­වි­ද්‍යා­ලයේ සිංහල ශිෂ්‍ය සංග­මයේ ලේකම් වීම නිසා විශ්වවිද්‍යා­ලය තුළ මට විශාල පිළි­ගැ­නී­මක් තිබුණා. ප්‍රකට මහ­චා­ර්ය­ව­රුන් වන පුංචි බණ්ඩා මීග­ස්කු­ඹුර, විමල් දිසා­නා­යක, විමල විජේ­සූ­රිය යන අය මගේ සිංහල පන්තියේ හිටපු අය. සිංහල ගෞරව උපා­ධිය කරන ලෙස මට සිංහල අංශයේ මහ­චාර්ය විදි­හට කට­යුතු කළ හෙට්ටි­ආ­රච්චි මහතා පැව­සු­වත් මම භූගෝල විද්‍යාව ඒ සඳහා තෝරා ගත්තා.

විශ්ව­වි­ද්‍යාල අධ්‍යා­ප­නය හමාර කිරී­මෙන් පසු ඔබ ගුරු සේව­යට එක් වෙනවා?

ගුරු­සේ­ව­යට ඇතු­ළත් වූ මට මුල්ම පත්වීම ලැබුණේ මිණිපේ මොර­යාය විදු­හ­ල­ටයි. 1962 මැයි 02 මම වැඩ බාර ගන්න­කොට ගුරු­වරු හත් දෙනෙක් හා ළමයි 300 ක් හිටියා. පළමු වාරය අව­සන් වන­විට විදු­හ­ල්පති වරයා මාරු වීමක් ලැබ ගිය නිසා ඉස්කෝලේ වැඩ­බ­ලන විදු­හ­ල්පති ලෙස මම වැඩ භාර ගත්තා. 1963 පැවැති සාමන්‍ය පෙළ විභා­ගයේ ප්‍රති­ඵල අනුව මහ­නු­වර දිස්ත්‍රි­ක්කයේ ඉහ­ළම ස්ථානය ලබා ගැනී­මට අපට පුළු­වන් වුණා. 1965 පැවැති මහ මැති­ව­ර­ණ­යේදී අපේ පාසැල් ඉදි­රි­පිට මොර­යාය හන්දියේ සිරි­මාවෝ බණ්ඩා­ර­නා­යක මැති­නි­යගේ ප්‍රධා­න­ත්ව­යෙන් රැස්වී­මක් පැවැත් වුණා. සංවි­ධා­ය­කයෝ රැස්වී­මට පාසැලේ පුටු 100 ක් ඉල්ලුවා. මහ­නු­වර අධ්‍යා­පන අධ්‍ය­ක්ෂ­ව­ර­යාගේ අනු­මැ­තිය ඇති ලිපි­යක් නැතුව පුටු ලබා දිය නොහැකි බව මම කිව්වා. පසු­දින රැස්වී­මේදී කථි­ක­යෙක් කිව්වේ පුටු නොදුන් මා මැති­ව­ර­ණ­යෙන් පසු මාරු­කර යැවිය යුතු බවයි. ඒ වන­විට පරි­පාන සේවා විභා­ගය අව­සන් කර සිටි මා ගුරු සේව­යට කොහො­මත් ආයු­බෝ­වන් කීමේ අර­මු­ණින් සිටි නිසා මා එය එත­රම් ගණන් ගත්තේ නැහැ.

මේ ගැන පත්ත­රේත් පළ­වුණා නේද?

රැස්වීම තිබිලා දින දෙක තුන­කට පස්සේ එම සිද්ධි­යට සම්බන්ධ එක් පුද්ග­ල­යෙකු ‘සර් මේ බල­න්ඩකෝ අර සිද්ධිය පත්තරේ ලොකු­වට දාලනේ’ කියලා ඇත්ත පත්ත­රේ­කුත් අරන් මා ළඟට ආවා. මොර­යාය විදු­හලේ විදු­හ­ල්පති ඔහු හමු­වී­මට එන දෙම­ව්පි­යන්ට එක්සත් ජාතික පක්ෂ­යට ඡන්දය දෙන්න කියා කිය­නවා ඒක ඇත්තක්ද? කියලා පත්තරේ තිබ්බා. මම හිනා­වෙලා යාළුවා කොයි පත්තරේ තියෙ­න්නෙත් ඇත්ත. මේ පත්තරේ තියෙ­න්නෙත් ඇත්ත. කොටු කරලා දාලා තියෙන නිසා ඒක ගොඩක් ඇත්ත කියලා කිව්වා. දේශ­පා­ල­න­යෙන් දෑස් අන්ධ පුද්ග­ල­යින්ට කිසි­දාක ඇත්ත ඇති සැටි­යෙන් තේරුම් ගැනී­මට බැහැ. මේ මැති­ව­ර­ණ­යෙන් ශ්‍රීලංකා නිද­හස් පක්ෂය පැර­දිණි. මේ නිසා පරි­පා­ලන සේවයේ නව රැකි­යාව බාර ගන්නා තෙක්ම මට ස්ථාන මාරු­වක් ලැබුණේ නැහැ.

අවු­රුදු 10 දී දිසා­පති හාමු­දු­රු­කෙ­නෙකු වන්නට දුටු සිහි­නය ඔබ සැබෑ කරගත්තා නේද?

මුලින්ම මම වැඩ බාර ගත්තේ 1966 මැයි මාසේ බදුල්ල යටි­කිඳ ප්‍රාදේ­ශීය ආදා­යම් නිල­ධා­රියා වශ­යෙන්. මහ­නු­වර දිසා­ප­ති­ව­ර­යාගේ විශේෂ ඉල්ලී­මක් මත මම ඊට වස­ර­කට පස්සේ උපන් ප්‍රදේ­ශය වන උඩු­දු­ම්බ­රට මාරු වීමක් ලැබ ආවා. පහේ පන්තියේ සිටි­යදී මා දුටු ඩී.ආර්.ඕ සිහි­නය සැබෑ කර ගැනී­මෙන් පසු එදා ජෝජ් අබේ­ගු­ණ­සේ­කර ඩී.ආර්.ඕ මහතා පිළි­ගත් මී මුරේ පාස­ලේ­දීම ගමේ මගේ ජන­තාව මාව පිළි­ගත් අන්දම මගේ ජීවි­තයේ අම­ර­ණීය මත­ක­යක්. ඉන් පසු ගොවි­ජන සේවා සහ­කාර කොම­සා­රිස් කොම­සා­රිස්, කුඩා කර්මාන්ත සහ­කාර අධ්‍යක්ෂ, කුඩා කර්මාන්ත නියෝ­ජ්‍යය අධ්‍යක්ෂ, ප්‍රවෘත්ති හා ගුවන් විදුලි කට­යුතු පිළි­බඳ අමා­ත්‍යාං­ශයේ පාර්ලි­මේන්තු කට­යුතු සහ­කාර ලේකම්, පුන­රු­ත්තා­පන නියෝ­ජ්‍යය කොම­සා­රිස්, අති­රේක දිසා­පති. කර්මාන්ත අමා­ත්‍යාං­ශයේ අධ්‍යක්ෂ, ශ්‍රීලංකා හද­බිම අධි­කා­රයේ විධා­යක අධ්‍යක්ෂ, සෞඛ්‍යය කාර්මික අධ්‍යා­පන හා සංස්කෘ­තික අමා­ත්‍යාංශ ලේකම් ලෙස කට­යුතු කර­මින් සිට මම විශ්‍රාම ලැබුවේ සිරි­මාවෝ බණ්ඩා­ර­නා­යක මැති­ණිය කාර්ය භාර­යක් නොමැති ඇමැ­ති­ව­රිය ලෙස පත්කර සිටි­යදී එම අමා­ත්‍යාං­ශයේ ලේකම් ලෙස කට­යුතු කර­මින් සිටි­ය­දීයි.

හද­බිම අධි­කා­රියේ නිර්මාතෘ ඔබ නේද?

ඔව්. මේකේ නම තිබුණේ නැට්සා කියලා. මම ඒක අපේ හද­ව­ත්ව­ලට දැනෙන විදි­හට පරි­ව­ර්ත­නය කරලා හද­බිම අධි­කා­රිය කියන නම දලා එයි ව්‍යුහය වෙනස් කළා. මධ්‍යම පළා­තට පම­ණක් සීමා වෙලා තිබුණු මෙහි සීමා බල ප්‍රදේ­ශය මධ්‍යම, ඌව, සබ­ර­ග­මුව පළාත් තුන දක්වාම මම මේකේ ව්‍යාප්ත කළා.

අම­නාප වී සිටි ලලිත් හා ගාමිණි මිතුරු කළෙත් ඔබ නේද

ඒ දව­ස්වල එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ප්‍රේම­දාස ජනා­ධි­පති තුමා ළඟට සිටි ප්‍රබ­ල­යින් දෙන්නා ලලිත් හා ගාමි­ණියි. මේ දෙන්නා පසු­වුණේ තර­මක විර­ස­ක­ය­කින්. ලලිත් කියන්නේ කවුද හරි නොව කුමක්ද හරි යන්න ජීවි­ත­යට බද්ධ කර­ගෙන ජීවි­තය ගෙන ගිය කෙනෙක්. රඹු­ක්කන තිබ්බ ලලිත්ගේ වත්ත­කදී අපි දෙන්නා වරක් හමු­වුණා. මම එත­නදී ලලිත් ගෙන් ඉල්ලී­මක් කළේ ගාමිණි සමඟ අමා­නා­පය දිගට ගෙනි යන්න එපා කියල. පහු­වෙ­නිදා ලලිත් මට කතා කරලා කිව්වා සුදත් කියපු දේ ගැන මම ගොඩක් කල්පනා කළා. ඔයා හරි කියලා. පසු කාලයේ ඔවුන් එජා­ප­යෙන් ඉවත්ව රාජ­ලියා පක්ෂ­යට හද­න්නත් මේ මිතු­දම හේතු වුණා.

සිරි­මාවෝ මැති­ණිය අග­මැති කිරීමේ සැල­සුම් මහ මොළ­කරු ඔබ නේද?

චන්ද්‍රිකා කුමා­ර­තුංග ජන­පති ධූර­යට පත් වුණාට පස්සේ අග­මැති සටනේ පෙර­මුණේ පස් දෙනෙක් හිටියා. දි. මු ජය­රත්න, අනු­රුද්ධ රත්වත්ත, සී.වී ගුණ­රත්න, රිචඩ් පති­රණ හා ධර්ම­සිරි සේනා­නා­යක. චන්ද්‍රිකා අග­මැති ධූරය දෙන්න යන්නේ මේ අය­ගෙන් එක් කෙනෙ­කුට කියලා මට දැන ගන්න ලැබුණා.

එත­කොට මම සිරි­මාවෝ මැති­නි­යගේ අමා­ත්‍යා­ශයේ ලේකම්. මැති­නිගේ ස්ටාෆ් එකේ ඉන්න කීර්ති මාව­ැල්ල­ගේට මම ලියුම් දෙකක් හදලා දුන්නා. බණ්ඩා­ර­නා­යක මැති­ණි­යට හා චන්ද්‍රිකා ජන­ප­තිට වෙන වෙනම ලියුම් දෙකක් සකස් කළා. අග­මැති ධූරය හිමි­වන බවට නම් කිය­වුණු පස් දෙනා මූලික කර­ගෙන ඒ ලියුම් දෙකට අත්සන් ගන්න කියලා මම කීර්තිට කිව්වා. එක ලියු­ම­කින් මන්ත්‍රී­වරු චන්ද්‍රිකා මැති­නිය ගෙන් ඉල්ල­නවා අග­මැ­ති­කම සිරි­මාවෝ මැති­නි­යට දෙන්න කියලා. අනිත් ලියු­මෙන් ඒ අයම මැති­නිය ගෙන් ඉල්ල­නවා අග­මැ­ති­ක­මට එකම සුදුස්සා ඔබයි ඒක බාර ගන්න කියලා. කීර්තිට මම කිව්වා අග­මැ­ති­ක­මට නම් කිය­වුණු පස් දෙනා අනි­වාර්ය කර­ගෙන තවත් කිහිප දෙනෙකු ගෙන් මේකට අත්සන් ගන්න කියලා. මැති­නිට ලියුම දෙන්න පැය භාග­ය­කට කලින් චන්ද්‍රි­කාට ලියුම දෙන්න කියලා මම කීර්තිට උප­දෙස් දුන්නා. වැඩේ ඒ විදි­හ­ටම වුණා.

මැතිනි මට කතා කරලා කිව්වා සුදත් මේ බලන්න කට්ටි­යම මට අග­මැ­ති­කම භාර ගන්න කියලා ඉල්ලී­මක් කරලා කියලා. මැති­නිට අග­මැ­ති­කම දෙන්න කියලා චන්ද්‍රි­කාට ඒ වෙන­කොට ලියු­මක් ලැබිලා කියලා මැතිනි දැන ගෙන හිටියේ නැහැ. මේ විදි­හට තමයි මැතිනි අග­මැති වුණේ. එදා මම මේ ගැටේ නොග­හන්න මැති­නි­යට අග­මැ­ති­කම ලැබෙන්නේ නැහැ.

තිස් පස් වසර­ක රාජ්‍ය සේව­යට ඔබ සමුදෙන්නේ කල කිරී­මෙන් නේද?

ඔව්. රාජ්‍ය සේවය කෙනෙ­හෙ­ලි­ක­ම්ව­ලින් පිරුණු තැනක්. මම මගේ ගමන ආවේ අධි­ෂ්ඨා­නය, උත්ස­හය හා කැප­වීම මතයි. රාජ්‍ය සේව­යෙන් කලින් විශ්‍රාම යන­විට පුර­වන්න තියෙන කොළයේ විශ්‍රාම යාමට හේතුව දක්වන්න කොට­සක් තිබෙ­නවා. මම ලිව්වා රාජ්‍යය සේවය පිළි­බඳ කල­කි­රීම ඒකට හේතුව කියලා. මම ආචාර්ය උපා­ධිය ලබා ගත්තේ අවු­රුදු හැට හයේදී. මම ඒකෙන් කියන්න උත්සාහ කළේ ඉගෙන ගන්න වයස වැද­ගත් නෑ කියන පණි­වි­ඩය රටට දෙන්නයි.

ඔබේ බිරිය හා දරුවෝ

මගේ බිරිය අයි­රාං­ගනී ගුණ­සේ­කර. පුතා පරි­ග­ණක ඉංජි­නේ­රු­වෙක්. පදිංචි ඇමෙ­රි­කාවේ. ලොකු දුව වර­ලත් වාස්තු විද්‍යා­ඥ­ව­රි­යක්. ඇය විවිහ වෙලා ඉන්නේ මහා­චාර්ය අනු­රාධ සෙන­වි­ර­ත්නගේ පුතා සමඟ. පොඩි දුව ඇමෙ­රි­කාවේ ඇල­බාමා විශ්ව­වි­ද්‍යා­ලයේ මහ­චා­ර්ය­ව­රි­යක්. මම දැන් සිංහ­ලෙන් හා ඉංග්‍රී­සි­යෙන් පොත් ලිය­නවා. මගේ ජීවි­තය දැන් ගෙවෙන්නේ පොත් එක්කයි.

ඡායා­රූප - රුවන් මීග­ම්මන

Comments